Wolontariat Misja Odporność to projekt, w którym młodzież w wieku 12–17 lat uczy młodsze dzieci radzenia sobie z trudnymi emocjami podczas zajęć w przyrodzie. Tworzymy w Głogowie pierwszą grupę młodzieżowych wolontariuszy rówieśniczych. To osoby, które nie tylko pomagają przy organizacji, ale same przygotowują i prowadzą zajęcia.

Projekt realizuje Fundacja Cuprum Potentia.

Termin: 22 września – 8 listopada 2026 r.
Miejsce: Głogów

Dlaczego ten projekt?

Młodzież po 12. roku życia często nie znajduje dla siebie miejsca w lokalnej ofercie. Jest już za duża na zajęcia dla dzieci, a za młoda na propozycje dla nastolatków. Jednocześnie coraz więcej dzieci potrzebuje prostych, sprawdzonych sposobów radzenia sobie z napięciem.

Ten projekt łączy obie potrzeby. Nastolatki dostają realną odpowiedzialność i rolę, w której są potrzebne. Młodsze dzieci uczą się od kogoś niewiele starszego, komu łatwiej uwierzyć. Przyroda nie jest tu tylko tłem. W terenie napięcie opada szybciej, pozycje w grupie się wyrównują, a dzieci mogą same poczuć, że coś potrafią.

Etapy projektu

1. Rekrutacja (wrzesień)
Zapraszamy pięcioro wolontariuszy w wieku 12–17 lat. Każda osoba podpisuje porozumienie wolontariackie za zgodą rodzica lub opiekuna prawnego.

2. Szkolenia dla wolontariuszy (1–17 października)
Dwa trzygodzinne spotkania, łącznie 6 godzin. Wolontariusze uczą się:

  • rozpoznawać i nazywać trudne emocje,
  • uspokajać ciało w czterech krokach w terenie,
  • zamieniać problem na umiejętność do nauczenia (metoda Kids’ Skills),
  • dbać o bezpieczeństwo grupy w przestrzeni otwartej,
  • nawiązywać kontakt z młodszym dzieckiem,
  • prowadzić krąg i podsumowanie.

Drugie szkolenie kończy się próbnymi mikrozajęciami, które wolontariusze prowadzą dla siebie nawzajem. Na tym spotkaniu wspólnie piszemy też trzy scenariusze zajęć.

3. Zajęcia terenowe dla dzieci (19 października – 6 listopada)
Trzy dwugodzinne warsztaty w przyrodzie, każdy dla co najmniej ośmiorga dzieci. Prowadzi je cały zespół wolontariuszy. Dwie osoby odpowiadają za wprowadzenie i krąg podsumowujący, pozostałe prowadzą stanowiska terenowe dla małych grup. Role zmieniają się między spotkaniami, dzięki czemu każdy wolontariusz przechodzi przez wszystkie zadania. Po każdych zajęciach zespół omawia, co zadziałało i co zrobi inaczej. Trenerki są obecne jako wsparcie i czuwają nad bezpieczeństwem.

4. Świętowanie umiejętności (listopad)
Ostatnie spotkanie kończymy świętowaniem. Każde dziecko nazywa umiejętność, której się nauczyło, a wolontariusze otrzymują certyfikaty i zaświadczenia o odbyciu wolontariatu. W spotkaniu uczestniczą rodzice.

5. Podsumowanie i upowszechnienie (do 8 listopada)
Publikujemy cyfrową galerię zdjęć, krótki film z udziałem wolontariuszy oraz trzy scenariusze zajęć. Udostępniamy też materiały dla innych organizacji: wzór porozumienia wolontariackiego z osobą małoletnią, kartę zadań wolontariusza i procedurę superwizji.

Co zyskują uczestnicy?

Wolontariusze robią coś, co ma sens i przynosi widoczne efekty. Budują poczucie sprawczości i własnej wartości, nawiązują nowe relacje, uczą się prowadzić grupę i planować zajęcia. Na koniec otrzymują certyfikat i zaświadczenie o odbyciu wolontariatu.

Dzieci poznają konkretne, przećwiczone w terenie sposoby radzenia sobie z trudnymi emocjami. Wybierają umiejętność, której chcą się nauczyć, i świętują swoje postępy.

Prowadzące

Karolina Duchińska jest terapeutką pracującą w oparciu o Terapię Skoncentrowaną na Rozwiązaniach i praktyczką metody Kids’ Skills Bena Furmana.
Joanna Szyniec-Mazur jest trenerką z przygotowaniem survivalowo-bushcraftowym.

Dbamy o przyrodę

Działamy według zasady „nie zostawiamy śladu”. Używamy materiałów z recyklingu, rezygnujemy z plastiku jednorazowego, a materiały projektu udostępniamy wyłącznie w formie elektronicznej.


Projekt dofinansowano w ramach zadania Impuls Wolontariatu 2026 finansowanego ze środków Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach Rządowego Programu Funduszu Inicjatyw Międzynarodowego Roku Wolontariatu.